در کوچه باغ خاطره بودم که تو آمدی به خیالم با دستانی پر از گلهای سپید یاس و من غرق در خاطرات سال های گذشته  شدم - وتو هیچگاه ندانستی که همیشه به یاد تو مانده ام -   اینک تو دورترین ستاره ي آسمان خیالم شده ای   و من که با خیال تو در  دیاری دیگر و با سرنوشتی دیگر همسازم ..... همیشه به یاد توام- سالها چه زود سپری می شوند و یاد ها چه زود فراموش  ......      ترا هرزمان در آئینه دل به تماشا نشسته ام - دل هوای تو دارد باز ………….....  در این زمستان زندگی!!!  

  تو - آری تنها تو - هوای باران زده ی چشمانم را می فهمی. و سکوت زجر آور تلخ کامی ام .اما...    دستان گرمم یارای تنهایی ات بود.و خواستم ترا یاری کنم تا فردا...تا ازهجوم تنهایی در این شب سیاه نترسی اما تو دلت با من نبود هرگز - دلت با کسی بود که دلش با تو نبود و من که دلم باتو بود و تو دلت با من نبود.و گرمای دستانم را چه سود که .......
کاش گاه بجای شمارش تکراری قدم های تنهایی مان ، تعداد تپش قلب آنکه در کنارمان قدم میزند را میشمردیم و میدیدیم که چه با صدای شمارش تنهایی قلب ما هم صدا و هم ساز است...

اشكي دگرندارم، خنديدنم به زور است  / نفرين به هرچه قسمت /  چشم دلم چه كوراست/ بر دل گفته بودم، دل به كسي نبندد/ گوشي كه بشنود كو / اين دل چه بيشعوراست/ هردم گريه كردم تاحدجان سپردن گويي دوا ندارد...//  ازعشق نااميدم// تاكي دلم بسوزد/ گويي غم تو با من ،همزاد و جفت وجور است/// درآسمان قلبم  ديگرستاره اي نيست / تنها دعاي اين دل، يك مرگ سوت وكوراست.......