سلام بهونه ي قشنگ من برای زندگی، آره بازم منم ، همون دیوونه ي همیشگی...

    فدای تو چه می کنی با سرنوشت؟

 دلم برات تنگ شده بود ،اینو واست نوشت...

        نمیدونی دلم بی تو چقدر تنگه ؛

  برای دیدنت ، برای مهربونیات، نوازشات ، بوسیدنت ... 

ð به خاطرت مونده یکی، همیشه چشم براهتهï 

  یه قلب تنها و کبود  هلاکه یه نگاهته

          دلم بد جوری هواتو کرده ولی تو نیستی ...

هیچ کس ویرانی ام را حس نکرد وسعت تنهایی ام را حس نکرد
در میان خنده هـای تلخ مـن گریه ی پنهانی ام را حس نکرد
در هجوم لحظه های بی کسی درد بی کس ماندنم را حس نکرد
آن که بـا آواز من مانوس بود لحظه ی پایانی ام را حس نکرد

.............. زندگی شاید همین باشد

.......................................... یک فریب ساده و کوچک

............................................................... آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را

......................................... جز برای او و جز با او نمی خواهی

....................... من گمانم « زندگی » باید همین باشد ...